آخرین مطالب
1
امروز

فضاپیمای داون، بهترین تصاویر از سطح سیاره سرس را به زمین ارسال کرد

فضاپیمای داون ناسا (Dawn) اکنون در نزدیک ترین فاصله با سطح سیاره کوتوله‌ی سرس ( Ceres ) قرار داشته و در واقع در پایین ترین و آخرین مدارش به گرد این سیاره می گردد.به همین جهت تصاویر ارسالی جدید داون از سرس ، بهترین و واضح ترین عکس های گرفته شده از این سیاره می باشند.در این تصاویر که به تازگی توسط فضاپیمای داون به زمین ارسال شده ، به خوبی جزئیات سطح سرس نمایان شده است.

داون این عکس ها را در روز ۱۰ دسامبر از نیمکره ی جنوبی سرس، و از فراز تقریبی ۳۸۵ کیلومتری سطح آن گرفت؛ این پایین ترین فراز مداری است که داون تاکنون در آن جای گرفته. داون تا پایان ماموریتش در این مدار خواهد ماند و پس از پایان ماموریت برای همیشه در آن رها خواهد شد [تبدیل به ماهواره ای همیشگی برای سرس می شود-م]. وضوح این عکس ها حدود ۳۵ متر در هر پیکسل است.

این عکس سرس در مدار فراز-پایین نقشه برداری پیرامن سرس گرفته شده و زنجیره ای از دهانه ها به نام کاتنای گربر (Gerber Catena) را نشان می دهد.

این عکس سرس در مدار فراز-پایین نقشه برداری پیرامن سرس گرفته شده و زنجیره ای از دهانه ها به نام کاتنای گربر (Gerber Catena) را نشان می دهد.

یکی از نماهای خیره کننده در این تصاویر، زنجیره ای از دهانه ها است که به نام کاتنای گِربر (Gerber Catena) شناخته شده[Catena یا کاتِنا عنوانیست که در اجرام سنگی برای دهانه های زنجیره ای به کار می رود]. کاتنای گربر درست باختر دهانه ی بزرگ اورْوَرا جای دارد. وجود گوداله ها روی اجرام سیاره ای بزرگ تر پدیده ی رایجی است که در اثر همکشیدن (انقباض)، تنش های برخوردی و فشار بار روی پوسته توسط کوه ها پدید می آیند- یک نمونه: کوه المپوس روی سیاره ی بهرام. شکستگی و ترک خوردگی که در سرتاسر سطح سرس دیده شده نشانگر آنست که با وجود اندازه ی کوچک تر سرس، احتمالا فرایندهایی همسان با اجرام بزرگ تر روی آن رخ داده (میانگین قطر سرس ۹۴۰ کیلومتر است). بسیاری از گوداله ها و شیارهای سرس به احتمال بسیار در پی برخوردها پدید آمده اند، ولی برخی از آن ها به نظر می رسد زمین‌ساختی (تکتونیکی) باشند و بازتابی از تنش های درونی هستند که باعث شکستگی پوسته شده.

پل شنک، یکی از اعضای گروه علمی داون در بنیاد ماه و سیاره ای هیوستون می گوید:

هنوز نمی دانیم این گوداله ها چرا این اندازه نمایان و برجسته اند، ولی شاید به ساختارهای پیچیده ی پوسته ای سرس ربط داشته باشند.

این عکس ها به عنوان بخشی از آزمایش “دوربین تنظیم شونده ی دوم یا پشتیبانِ” داون گرفته شدند. دوربین اصلی که تفاوت بنیانی با دوربین پشتیبان ندارد کار تصویربرداریش در این مدار را از روز ۱۶ دسامبر آغاز کرد. هر دو دوربین به خوبی کار می کنند.

دیگر دستگاه های داون هم دوره ی رصدی فشرده ی خود را در این ماه آغاز می کنند. طیف سنج نقشه بردار نور دیدنی و فروسرخ با نگاه کردن به چگونگی بازتاب طول موج های گوناگون نور از سطح سرس، به شناسایی کانی ها کمک خواهد کرد. آشکارساز پرتو گاما و نوترونی هم فعال است و با اندازه گیری انرژی ها و شمار پرتوهای گاما و نوترون ها که دو جزء تابش هسته ایند، به دانشمندان در تعیین فراوانی برخی از عنصرها روی سرس کمک می کنند.

اوایل ماه دسامبر، اعضای گروه علمی داون نشان دادند که مواد درخشنده ی درون دهانه های بزرگی مانند اوکاتور با نمک سازگاری دارد- و این را مطرح کردند که گونه ای از سولفات منیزیم به نام هگزاهیدرایت (hexahydrite) می تواند آنجا وجود داشته باشد. یک گروه دیگر از دانشمندان داون هم دریافتند که سرس دارای خاک رس آمونیاکی نیز هست. از آنجایی که آمونیاک در بخش بیرونی سامانه ی خورشیدی فراوان است، این یافته ها نشان می دهد که سرس می توانسته در همسایگی نپتون ساخته شده و سپس به درون سامانه ی خورشیدی کوچیده باشد، یا شاید هم از آغاز همین جا بوده ولی ازموادی ساخته شده که از فضای بیرونی به فضای درونی سامانه ی خورشیدی می آمده اند.

کریس راسل، سربازرس ماموریت داون از دانشگاه لوس آنجلس کالیفرنیا می گوید:

ما با گردآوری پُروضوح ترین داده هایی که تاکنون از سرس به دست آمده، به آزمودن پنداشت هایمان و گره گشایی از رازهایی باز هم بیشتر درباره ی این دنیای رازآلود ادامه خواهیم داد.

داون نخستین فضاپیماییست که از یک سیاره ی کوتوله دیدار می کند، و همچنین نخستین فضاپیماییست که به گرد دو جرم متفاوت بیرون از سامانه ی ماه و زمین چرخیده. داون در سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ به مدت ۱۴ ماه میهمان پیش-سیاره ی وستا بود و پس از جدایی از آن، در ۶ مارس ۲۰۱۵ به سرس رسید.

در ادامه جدیدترین تصاویر ارسالی فضاپیمای داون ناسا از سیاره کوتوله سرس را تماشا خواهید کرد.برای مشاهده تصاویر در ابعاد اصلی بر روی آنها کلیک کنید.

فضاپیمای داون این عکس را از درون مدار نقشه برداری فراز-پایین خود و از فاصله ی ۳۸۵ کیلیومتری سطح سرس گرفته.

فضاپیمای داون این عکس را از درون مدار نقشه برداری فراز-پایین خود و از فاصله ی ۳۸۵ کیلیومتری سطح سرس گرفته.

این عکس که در روز ۱۰ دسامبر توسط فضاپیمای داون ناسا گرفته شده، ناحیه ای در عرض های میانی نیمکره ی جنوبی سیاره ی کوتوله ی سرس را نشان می دهد.

این عکس که در روز ۱۰ دسامبر توسط فضاپیمای داون ناسا گرفته شده، ناحیه ای در عرض های میانی نیمکره ی جنوبی سیاره ی کوتوله ی سرس را نشان می دهد.

این عکس سرس در مدار فراز-پایین نقشه برداری پیرامن سرس گرفته شده و زنجیره ای از دهانه ها به نام کاتنای گربر (Gerber Catena) را نشان می دهد.

این عکس سرس در مدار فراز-پایین نقشه برداری پیرامن سرس گرفته شده و زنجیره ای از دهانه ها به نام کاتنای گربر (Gerber Catena) را نشان می دهد.

این عکس بخشی از سرس نزدیک قطب جنوب آن را نشان می دهد و چون از چشم انداز آن خورشید در افق است، چنین سایه های بلندی رویش پدید آمده

این عکس بخشی از سرس نزدیک قطب جنوب آن را نشان می دهد و چون از چشم انداز آن خورشید در افق است، چنین سایه های بلندی رویش پدید آمده

این تصویر سه بعدی (3D) که باید با عینک سرخ-آبی ( آناگلیف ) دیده شود، بخشی از نیمکره ی جنوبی سرس را نشان می دهد.

این تصویر سه بعدی (۳D) که باید با عینک سرخ-آبی ( آناگلیف ) دیده شود، بخشی از نیمکره ی جنوبی سرس را نشان می دهد.

منبع : nasa

پاسخ بدهید

وارد کردن نام و ایمیل اجباری است | در سایت ثبت نام کنید یا وارد شوید و بدون وارد کردن مشخصات نظر خود را ثبت کنید *

*